(advertentie)

Inleiding

De 100ste Vierdaagse

AftellenOverUIT telt af naar de 100ste vierdaagse. Niet alleen het wandelen staat centraal maar ook de vierdaagse als evenement. Want het is feest in Nijmegen. Vier dagen lang voor jong en oud. Vanuit de hele wereld staan er op 19 juli zo’n 50.000 deelnemers aan de start die door de bossen, de polder, de heuvelen en uiteindelijk de Via Gladiola lopen om het welverdiende Vierdaagsekruisje te ontvangen.

Tips & reportages
Aangezien het de 100ste Vierdaagse is doet de redactie van OverUIT mee. Vaak in Nijmegen geweest voor het feest, maar nog nooit gelopen. Lees hier alles van de eerste voorbereidingen, blogs en fotoreportages over mooie wandelroutes, wandeltips van ervaren Vierdaagse-lopers, place to be voor supporters, wat je niet mag missen tijdens de Vierdaagse feesten, interviews met wandelaars, tot (hopelijk) de eindstreep met veel gladiolen én het kruisje op 22 juli. 

 

22/6: even voorstellen

Cindy en Mirjam tellen af

CindyCindy: Geboren en getogen in de buurt van Nijmegen, dus het zat er in dat ik een keer de Nijmeegse vierdaagse zou gaan lopen. Ik ben zo’n beetje opgegroeid met de vierdaagse. Als kind aan de kant, opkijkend tegen de soldaten. Waar kwamen ze allemaal vandaan? De ene groep nog indrukwekkender dan de andere. En stickers vragen! Zo veel mogelijk aandenkens verzamelen. Elk jaar keken we uit naar de vierdaagse, maar dan vooral naar de zomerfeesten. Geen denken aan dat ik de vierdaagse zou meelopen. Ik kon al die leuke feesten toch niet missen? Elke avond de stad in. Afspreken met vriendinnen en heel veel bekenden tegenkomen tijdens alle leuke bandjes en in de gezellige kroegen van Nijmegen. 

Via Gladiola
Inmiddels woon ik al jaren in Enschede. Na mijn studie nooit meer weg gegaan want ik heb het hier prima naar mijn zin met een leuke baan, een leuke man en twee kinderen. (Julian van 8 en Jasper van 6 jaar). Hier kennen ze de vierdaagse wel, maar je moet er toch echt een keer geweest zijn om het te snappen. Want wie gaat er nou kijken, laat staan aanmoedigen en juichen, voor iemand die een stukje gelopen heeft? Ik kom nog vaak in Beek (Ubbergen) waar mijn ouders nog steeds wonen. En de derde dinsdag van juli begint het toch altijd weer te kriebelen! Tot vorig jaar spraken we de donderdag avond af met vriendinnen. Lekker bijkletsen, door de stad struinen en als het even kan de laatste dag aanmoedigen op de Via Gladiola. Ter hoogte van “De heren van de St. Anna” want daar is het zó gezellig met de dansende politieman. Wat een mensen: jong, oud, dik, dun, militair, sportief of niet….Hoe slechter iemand over de finish komt, des te harder wij gingen juichen en klappen. Ik hoop dat ze dat dit jaar ook voor mij gaan doen want. Want dit jaar ga ik niet feesten maar moet het echt gebeuren. Ik ga lopen. De honderdste nog wel!

MirjamMirjam: Aangestoken door Cindy en het vierdaagse-virus ben ik erbij. Ik houd van sportieve uitdagingen, wil alles een keer gedaan hebben en ben wel gevoelig voor momenten als in dit geval de 100ste editie. Daarbij komt dat we op OverUIT veel wandelaars bedienen met mooie routes en wandeltochten in Gelderland, Overijssel en Noord-Brabant. Dus ontstond het idee om op OverUIT met de 100ste editie iets extra’s te doen. Familie, vrienden en ook collega’s van OverUIT en RTV Oost reageren enthousiast. “Ik zou het ook heel graag een keer willen doen”. ” Het lijkt mij ook zo leuk ”. Collega Jaap Even heeft een aantal keren meegelopen voor RTV Oost en komt mij een schema  brengen. Ik had tot die tijd nog geen stap gezet en zou volgens het schema al op 35 km moeten zitten. Zijn tip: “Tijd vrijmaken en gewoon heel  heel heel heel veel lopen”. En dat ben ik nu aan het doen.

Hinkelend
Nog nooit van mijn leven heb ik 40 kilometer gelopen, maar mijn conditie is ok, dus een dagje wandelen moet mij toch lukken. Ok, vier dagen wandelen, maar dat kan ik. Blaren is een ander verhaal en daar maak ik mij best zorgen om. Ik herinner mij 18 holes golfen op nieuwe golfschoenen waar ik na 9 holes in een handicart verder moest. Hinkelend ging ik vanuit de handicart naar de hole met mijn club, wat een pijn. En de keer dat ik met mijn schaatsen in de hand op sokken over het ijs van de Beulakerwijde bij Giethoorn heb gelopen omdat ik mijn hakken tot bloedens toe kapot had geschaatst. Pijn gaat het vast doen in Nijmegen. We gaan het zien. Tot nu toe geniet ik al wandelend enorm van alles wat Nederland (en af en toe Duitsland) te bieden heeft en dat wil ik graag delen.